W jaki sposób rekompensowane są choroby zawodowe?
Analogicznie jako wypadki przy pracy.
Pracodawca jest zobowiązany do wypłaty rekompensaty lub zadośćuczynienia na rzecz pracownika za chorobę zawodową, jeżeli pracownik pracował dla pracodawcy w warunkach powodujących powstanie takiej choroby zawodowej. Rekompensacie za chorobę zawodową podlega również choroba, która wystąpiła nie dłużej niż trzy lata przed jej włączeniem do wykazu chorób zawodowych.
Jeżeli choroba pracownika zostanie uznana za chorobę zawodową, ma prawo do poniższych rekompensat:
- rekompensata za utratę zarobków w okresie niezdolności do pracy: różnica między średnimi zarobkami przed powstaniem choroby zawodowej a pełną kwotą zasiłku chorobowego
§ 271a ustawy nr 262/2006 Dz., Kodeks Pracy
- rekompensata za utratę zarobków po zakończeniu okresu niezdolności do pracy lub po uznaniu inwalidztwa: obejmuje różnicę między średnimi zarobkami przed powstaniem szkody a zarobkami po rozpoznaniu choroby zawodowej (plus wszelkie renty inwalidzkie otrzymywane z tej samej przyczyny).
§ 271b ustawy nr 262/2006 Dz., Kodeks Pracy
- Zadośćuczynienie za ból i cierpienie oraz ograniczenia społeczne: ocena punktowa przeprowadzana jest tylko wtedy, gdy stan zdrowia pracownika jest stabilny; ograniczenia społeczne są zwykle badane rok po wystąpieniu uszczerbku na zdrowiu w wyniku choroby zawodowej, kiedy jest oczywista jego trwałość.
§ 271c ustawy nr 262/2006 Dz., Kodeks Pracy
- rekompensata uzasadnionych kosztów leczenia: np. leków związanych z chorobą zawodową nieobjętych publicznym ubezpieczeniem zdrowotnym.
§ 271d ustawy nr 262/2006 Dz., Kodeks Pracy
- rekompensata szkody rzeczowej.
Podobnie jak w sytuacji powstania wypadku przy pracy przysługuje pracownikowi, który zgodnie z opinią lekarską nie jest już zdolny do pracy z powodu choroby zawodowej lub ryzyka choroby zawodowej, prawo do odprawy w wysokości co najmniej 12 x średniego miesięcznego wynagrodzenia.